Ο δικός μου Όλυμπος - Μέρος Α'

Ο δικός μου Όλυμπος - Μέρος Α'

Παρασκευή, 26 Ιουνίου. 17:30

Πώς να δίνετε αξία σε οποιαδήποτε συζήτηση!

Πώς να δίνετε αξία σε οποιαδήποτε συζήτηση!

Κατά την αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους επικοινωνούμε ιδέες, προσδοκίες και συναισθήματα, επιβεβαιώνοντας την κοινωνική μας οντότητα και ξεπερνώντας οποιονδήποτε φόβο. Αυτή η διαδικασία γίνεται πιο πολύπλοκη αν συνυπολογίσουμε τη συναισθηματική μας διάθεση, του συνομιλητή μας, καθώς επίσης το επίπεδο προσοχής και συγκέντρωσης του ανθρώπου που θα αποκωδικοποιήσει το μήνυμα.

Σύμφωνα με τον Άλαν Γκάρνερ, οι άνθρωποι με υψηλές επικοινωνιακές δεξιότητες γνωρίζουν κάποιες εύχρηστες τεχνικές- τις οποίες έμαθαν είτε εμπειρικά είτε μελετώντας και εξασκώντας τες- και παρουσιάζονται παρακάτω:

Ερωτήσεις που προάγουν τη συζήτηση: Οι ερωτήσεις ανοικτού τύπου, σε αντίθεση με του κλειστού, ζητούν απαντήσεις με παραπάνω από μία ή δύο λέξεις. Μοιάζουν με ερωτήσεις εκθέσεων, αφού ζητάμε από το συνομιλητή μας να επεκταθεί σε κάποιο θέμα, δείχνοντας ενδιαφέρον για αυτό, με αποτέλεσμα η συζήτηση να διαρκεί περισσότερο και να έχει μεγαλύτερο βάθος. Ένας έξυπνος τρόπος για να μετατρέπουμε τις ερωτήσεις σε ανοικτές, είναι να ξεκινάμε την ερώτηση με το ‘’πώς’’, γιατί’’ και ‘’με ποιόν τρόπο’’, ώστε να του δώσουμε το χώρο να νιώσει άνετα μαζί μας.

Ειλικρινή θετικά σχόλια: Ο πιο συνηθισμένος τρόπος έκφρασης θαυμασμού είναι τα άμεσα θετικά σχόλια, επαινώντας το συνομιλητή μας για κάποια συμπεριφορά του, για την εμφάνισή του ή και για αντικείμενα που κατέχει. Για να έχουν θετικό αντίκτυπο στην επικοινωνία είναι θεμιτό να είναι συγκεκριμένα, να μην αποτελούν ανταπόδοση ίδιου κομπλιμέντου, αλλά και να εκφράζεται η δυσαρέσκεια, όταν κρίνεται αναγκαίο.

Ενεργητική ακρόαση: Η ενεργητική ακρόαση είναι, ιδιαίτερα, χρήσιμη όταν δεν είστε βέβαιοι ότι καταλάβατε τι εννοεί ο συνομιλητής, καθώς και όταν επικοινωνείται ένα σημαντικό ή συναισθηματικά φορτισμένο μήνυμα. Με αυτό τον τρόπο, ενθαρρύνουμε το συνομιλητή μας να εκφραστεί ελεύθερα, βοηθώντας τον να ηρεμήσει και ταυτόχρονα, ενισχύεται η εμπιστοσύνη μεταξύ μας.

Ελεύθερες πληροφορίες: Ακούγοντας προσεκτικά το συνομιλητή σας, θα παρατηρήσετε ότι συχνά σάς δίνει ελεύθερες πληροφορίες, ενώ αν τις θεωρείτε ενδιαφέρουσες ή χρήσιμες, μπορείτε να τις εκμεταλλευτείτε κάνοντας κάποιο σχόλιο ή ερώτηση. Αυτό θα βοηθήσει στην ανάπτυξη περισσότερης σύνδεσης μεταξύ σας, ενδεχομένως, αλλάζοντας και θέμα, αφού ελάχιστες κοινωνικές συζητήσεις παραμένουν στο ίδιο θέμα για αρκετά λεπτά.

Αυτοαποκάλυψη: Με τους παραπάνω τρόπους θα δημιουργήσετε ευνοϊκές συνθήκες ώστε να σας επιτρέψουν να μπείτε στον κόσμο τους, όμως δε θα βοηθήσει να γνωρίσουν το δικό σας. Επομένως, αν δεν αποκαλύψετε μερικά πράγματα για εσάς, δε θα μπορεί να ενισχυθεί η αμοιβαιότητα και η συζήτηση θα τελειώσει με αρνητικό πρόσημο. Η αυτοαποκάλυψη, είναι ωφέλιμο να είναι συμμετρική με του συνομιλητή σας, ενώ το πιθανότερο είναι να σάς κάνει και αυτός ερωτήσεις που θα αφορούν τη δική σας αποκάλυψη. Παράλληλα, ακόμα και αν δε σας ρωτήσει κάτι, μπορείτε πριν κάνετε την επόμενη ερώτηση να παραθέσετε τη δική σας γνώμη ή πληροφορία, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητά σας.

Αυτοί που τα καταφέρνουν τόσο καλά στην επικοινωνία τους, ώστε να έρχονται σε ουσιαστική επαφή με τους άλλους και να δημιουργούν μακροχρόνιες ποιοτικές σχέσεις, δε γεννιούνται με κάποιο χάρισμα, αλλά είναι αποτέλεσμα προσπάθειας και εξάσκησης.

Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε μία συζήτηση προσπαθήστε να χρησιμοποιήσετε τις παραπάνω τεχνικές και είναι βέβαιο πως θα απολαύσετε την επικοινωνία!

Νίκος Γιαννακόπουλος

Υποψήφιος διδάκτωρ Marketing – Πανεπιστήμιο Πειραιά

 

Μικρές πρακτικές για μεγαλύτερη ευημερία

Μικρές πρακτικές για μεγαλύτερη ευημερία

Εμπειρικά, διαπιστώνω πως για να αυξήσεις το συνολικό σου αίσθημα ευημερίας, βοηθάει πολύ να ακολουθήσεις τις παρακάτω συνήθειες:

Τα όρια της πραγματικής ελευθερίας

Τα όρια της πραγματικής ελευθερίας

Ελευθερία ή θάνατος...

 

Σήμερα θα δανειστώ μία φράση που έχει μείνει ανεξίτηλη στην ιστορία του ελληνικού έθνους και θα την αναγάγω σε μία άλλη διάσταση, αυτή που χαρακτηρίζει την ομάδα των “theSPEAKERS”.

Ιστορία από το ακυκλοφόρητο "Δώρο 2" του Στ. Ξενάκη

Ιστορία από το ακυκλοφόρητο "Δώρο 2" του Στ. Ξενάκη

ΚΡΙΜΑ

Φίλες από τα παλιά. Συμμαθητές από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Ξαναβρεθήκαμε στο FB μετά από χρόνια. Είπαμε να συναντηθούμε. Όταν μοιράζεσαι το συναίσθημα, το χαμόγελο, τις αναμνήσεις, λες και ρίχνεις λάδι στη φωτιά και τη φουντώνεις. Λες και την πολλαπλασιάζεις. Ζεσταίνεσαι μαζί της κι αν χρειαστεί τσουρουφλίζεσαι κιόλας. Μόνο μην την αφήσεις να σιγοσβήσει. Μην περάσεις ξώφαλτσα. Μην πας από τον περιφερειακό. Να πας απ’ το κέντρο. Κι ας έχει κίνηση. Κι ας έχει φασαρία. Ζωή τη λένε τη φασαρία.

Βρεθήκαμε λοιπόν με τα κορίτσια κι ήταν πραγματικά σα να μην πέρασε μια μέρα. Στα μάτια μας έβλεπες τις φατσούλες της τρίτης δημοτικού, τα μικρά χεράκια και τα ποδαράκια στα θρανία. Τα αγχωμένα προσωπάκια όταν ο δάσκαλος μας σήκωνε και δεν ξέραμε το μάθημα.

Σε κάποια φάση η μία φίλη είπε μια ιστορία. Για μια σχέση της. Μπαίνει η φίλη μου λοιπόν στο αεροπλάνο κι ο άγνωστος τύπος την έχει «κλειδώσει» με το βλέμμα του. Η φίλη μου κάθεται στη θέση της κι ο τύπος πλησιάζει. «Μπορώ να κάτσω δίπλα σας?» την ξαφνιάζει. «Φοβάμαι πως όχι» του απαντάει εκείνη. «Κάθεται άλλος».

ΚΡΙΜΑ της λέει με νόημα ο τύπος και συνεχίζει παρακάτω. Αυτό το ΚΡΙΜΑ ήταν αρκετό να ταράξει τη φίλη μου. Να απογειώσει το συναίσθημα. Στη διάρκεια της πτήσης αναζητούσε το βλέμμα του. Με τα πολλά, μετά από καιρό το μοιραίο έγινε. 

Εγώ έχω μείνει να συλλογίζομαι το ΚΡΙΜΑ. Έχω μείνει να αναλογίζομαι τη δύναμη των λέξεων. Μία λέξη ήταν το ΚΡΙΜΑ. Πέντε γράμματα. Πέντε γράμματα που πυροδότησαν μια έκρηξη. Έφεραν τα πάνω κάτω. Δημιούργησαν μια σχέση. Άλλαξαν δυο ζωές.

Οι λέξεις έχουν τεράστια δύναμη. Προσδιορίζουν αυτό που νιώθουμε και το επικοινωνούν. Χτίζουν ή γκρεμίζουν. Κάθε λέξη είναι ένα τουβλάκι LEGO. Έχεις να διαλέξεις το σχήμα, το μέγεθος, το χρώμα. Πάνω από όλα όμως έχεις να διαλέξεις που και πώς θα το βάλεις. Για τις ανάγκες του δικού σου LEGO. Όχι του γείτονα.

Συχνά χρησιμοποιούμε τις λέξεις σα να ‘ναι σκουπίδια. Σα να θέλουμε να τις ξεφορτωθούμε. Σα να μην έχουν καμία αξία. Σα να’ ναι κενές, τζούφιες, άχρηστες. Σα να μην έχουν καμία αποστολή. Κι όμως οι λέξεις σου είναι τα τουβλάκια σου. Οι λέξεις σου είναι η ζωή σου.

Είναι λοιπόν ένας τυφλός επαίτης στο δρόμο. Έχει γράψει πάνω στο χαρτόνι ΤΥΦΛΟΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ. Περνάνε οι περαστικοί και του αφήνουν αραιά και που κάποια κέρματα. Μετά από λίγο περνάει μια καλοντυμένη τύπισσα, σκύβει, παίρνει το χαρτόνι και ξαναγράφει το μήνυμα. Φεύγει. Με το που φεύγει, λες κι ανοίγουν οι ουρανοί. Οι περαστικοί αρχίζουν ξαφνικά να του αφήνουν μπόλικα λεφτά. Ο τυφλός τα έχει χάσει. Μετά από ώρα ξαναπερνάει η τύπισσα. Ο τυφλός την αναγνωρίζει. «Τι έκανες?» την ρωτάει με αγωνία. «Απλά, άλλαξα τις λέξεις» του χαμογελάει κι η κάμερα κλείνει δείχνοντας το καινούργιο μήνυμα:

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΗ ΔΩ.

 

Κάπου εκεί κλείνει το βιντεάκι:

Άλλαξε τις λέξεις σου, άλλαξε τη ζωή σου.

 

Στέφανος Ξενάκης

Αξιοποίησε την αναβλητικότητα!

Αξιοποίησε την αναβλητικότητα!

Η παγίδα του «Από Δευτέρα...»

«Από Δευτέρα θα ξεκινήσω να...», μία φράση την οποία όλοι μας έχουμε πει και όλοι μας έχουμε υπάρξει αναβλητικοί. Πόσο όμως μας βοηθάει η αναβλητικότητα στην